Stanisław Lem

Stanisław Herman Lem (ur. 12 lub 13 września 1921 we Lwowie, zm. 27 marca 2006 w Krakowie) – polski pisarz gatunku hard science fiction, filozof, futurolog oraz krytyk literacki. Jest najczęściej tłumaczonym polskim pisarzem. Został odznaczony wieloma wysokimi odznaczeniami państwowymi i kulturalnymi, między innymi Orderem Orła Białego i medalem „Gloria Artis”.

Jego debiutem książkowym była wydana w 1951 roku powieść *Astronauci*. Kolejne powieści fantastycznonaukowe jego autorstwa to: *Obłok Magellana* (1955), *Eden* (1959), *Pamiętnik znaleziony w wannie* (1961), *Powrót z gwiazd* (1961), *Solaris* (1961), *Niezwyciężony* (1964), *Głos Pana* (1968), *Wizja lokalna* (1982), *Fiasko* (1987) i *Pokój na Ziemi* (1987). Był również autorem trylogii *Czas nieutracony* (1955) oraz cykli opowiadań fantastycznonaukowych: *Dzienniki gwiazdowe* (1957), *Księga robotów* (1961), *Bajki robotów* (1964), *Cyberiada* (1965), *Opowieści o pilocie Pirxie* (1968). Napisał recenzje nieistniejących książek (*Doskonała próżnia*, 1971), a także wstępy do nieistniejących dzieł (*Wielkość urojona*, 1973). Jest autorem zbiorów esejów, felietonów i publicystyki literackiej, w tym: *Wejście na orbitę* (1962), *Summa technologiae* (1964), *Filozofia przypadku* (1968), *Fantastyka i futurologia* (1970), *Rozprawy i szkice* (1975).